Οι φιλοδοξίες του Ντένβερ για τίτλο στο ΝΒΑ εξαρτώνται, όπως σχεδόν πάντα την τελευταία δεκαετία, από την ικανότητα της ομάδας να στήσει αρκετό ταλέντο γύρω από τον Νίκολα Γιόκιτς. Τώρα όμως το ερώτημα είναι πιο επείγον: τι θα γίνει αν ο Σέρβος σέντερ δεν παίζει σταθερά σε επίπεδο MVP; Στις πρώτες εβδομάδες της σεζόν 2026-27, οι Νάγκετς δείχνουν μέτρια ομάδα που ακόμη αναζητά τη μεγάλη νίκη απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους.
Η πορεία προς αυτό το σημείο είχε πολλές στροφές: η εξέλιξη του Τζαμάλ Μάρεϊ σε αξιόλογο συνοδό του Γιόκιτς, η ανταλλαγή για τον Άαρον Γκόρντον το 2021, που άλλαξε τα δεδομένα της ομάδας, και η ανάδειξη των Κρίστιαν Μπράουν και Μπρους Μπράουν κατά τη διάρκεια της κατάκτησης του τίτλου το 2023. Από τότε, η ομάδα με το πλαφόν μισθών έχει χάσει σταδιακά παίκτες και δεν έχει φτάσει στους τελικούς της Δύσης τις τελευταίες τρεις σεζόν.
Η συνεχής έμφαση στο υποστηρικτικό δυναμικό του Ντένβερ είναι συνέπεια της αξιοπιστίας του Γιόκιτς. Ο Σέρβος σέντερ αποτελεί τον πιο σταθερό σταρ του ΝΒΑ τη δεκαετία του 2020: τερμάτισε πρώτος ή δεύτερος στην ψηφοφορία MVP για έξι συνεχόμενες σεζόν, κατείχε την πρώτη θέση στο Player Efficiency Rating για έξι συνεχόμενες σεζόν και οδήγησε την ομάδα σε οκτώ διαδοχικά playoffs και τέσσερις διαδοχικές σεζόν με 50 νίκες.
Τώρα όμως το Ντένβερ αντιμετωπίζει ένα ανησυχητικό ερώτημα: ποιοι είναι οι Νάγκετς αν ο Γιόκιτς δεν παίζει σταθερά στο επίπεδο MVP; Μέχρι στιγμής, η ομάδα μοιάζει μέτρια και δεν έχει καταφέρει να πετύχει μια σημαντική νίκη απέναντι σε καλές ομάδες.
Ο Γιόκιτς φαινόταν έτοιμος να συνεχίσει την εξαιρετική του πορεία. Είναι μόλις 31 ετών και προηγούμενη σεζόν είχε μέσο όρο τριπλ-νταμπλ και οδήγησε το πιο αποδοτικό επιθετικό σύστημα του ΝΒΑ. Τον Σεπτέμβριο, κατέλαβε την πρώτη θέση στο ετήσιο NBA Rank, την προβολή για τους 100 καλύτερους παίκτες του πρωταθλήματος, και δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι σκοπεύει να υπογράψει νέο συμβόλαιο με τους Νάγκετς το επόμενο καλοκαίρι.
Όταν τον Οκτώβριο, σε φιλικό αγώνα προετοιμασίας, βρήκε τον Κάμερον Τζόνσον με μια τολμηρή πάσα πίσω από την πλάτη προς τρίποντο στη γωνία, ήταν εύκολο να πιστέψει κανείς ξανά στις πιθανότητες της ομάδας και να ξεχάσει τον απογοητευτικό αποκλεισμό από τους Τίμπεργουλβς της Μινεσότα στον πρώτο γύρο των playoffs τον Απρίλιο.
Γιατί ο Γιόκιτς δεν είναι ο ίδιος
Παρά τις επιφυλάξεις για το μικρό δείγμα, ο Γιόκιτς έχει ξεκινήσει αργά. Σε επτά αγώνες, σουτάρει με 50,4% από το παιχνίδι, το χειρότερο ποσοστό του από τη σεζόν 2017-18, και με μόλις 21,9% από τα τρίποντα, το χαμηλότερο της καριέρας του. Το Player Efficiency Rating του είναι 26,1, το χαμηλότερο από την πρώτη του σεζόν το 2015-16, ενώ οι 23,4 πόντοι ανά αγώνα είναι η χαμηλότερη απόδοσή του από τη σεζόν 2019-20.
Η ανάλυση των στατιστικών δείχνει ακόμη περισσότερους λόγους για ανησυχία. Η μέση απόσταση των σουτ του Γιόκιτς είναι 12 πόδια, ίση με τη μεγαλύτερη της καριέρας του, επειδή μόλις το 16% των σουτ του γίνεται στην περιοχή του καλαθιού, το χαμηλότερο ποσοστό της καριέρας του, ενώ το 25% των σουτ του προέρχεται από πέρα από τη γραμμή των τριών πόντων, σχεδόν το υψηλότερο της καριέρας του. Επιπλέον, τα ποσοστά των βολών και των επιθετικών ριμπάουντ του έχουν πέσει αισθητά σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν και κινούνται προς τα χαμηλότερα επίπεδα της καριέρας του.
Ο Γιόκιτς παραμένει ο μόνος παίκτης του πρωταθλήματος με μέσο όρο 23 πόντους, 9 ριμπάουντ και 9 ασίστ, όμως η αποδοτικότητα και η επιθετικότητά του υστερούν σαφώς σε σχέση με τα στατιστικά του. Αυτή τη στιγμή είναι έκτος στο ΝΒΑ στο PER και 15ος στα win shares, ενώ πέρυσι ήταν πρώτος και δεύτερος αντίστοιχα στους ίδιους δείκτες.
Την Τετάρτη, ένας δεσπόζων Γιόκιτς οδήγησε τους Νάγκετς σε συντριπτική νίκη επί των Ράπτορς. Ωστόσο, δεν έχει διατηρήσει αυτό το επίπεδο επίδρασης στη νίκη ούτε τον έλεγχο της ρακέτας σε καθημερινή βάση. Κατά συνέπεια, και το επιθετικό σύστημα της ομάδας δεν μοιάζει με το υπερσύγχρονο μηχάνημα που έχουμε συνηθίσει.
Στη νίκη επί των Ράπτορς, ο Γιόκιτς σημείωσε 32 πόντους, 10 ριμπάουντ και 11 ασίστ, κάτι που δίνει ελπίδες ότι απλώς κάνει οικονομία δυνάμεων για μια μακριά σεζόν και ότι η κακή του εκτέλεση στο σουτ είναι παροδική. Ο προπονητής των Νάγκετς, Ντέιβιντ Άνταλμαν, εξέφρασε αυτή την εβδομάδα τη βεβαιότητα ότι η απόδοση του Γιόκιτς θα βελτιωθεί με τον καιρό.
«Κάποια από τα σουτ που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε να μην αστοχεί ποτέ ο [Γιόκιτς], είτε είναι το jump hook είτε το σουτ από 15 πόδια, όλα αυτά θα επιστρέψουν», δήλωσε ο Άνταλμαν μετά την ήττα της Δευτέρας από τους Τρέιλ Μπλέιζερς του Πόρτλαντ.
«Αυτό είναι ένα δείγμα έξι αγώνων από έναν από τους πιο αποδοτικούς επιθετικούς παίκτες που έχει γνωρίσει ποτέ το μπάσκετ. Θα πεθάνω γι’ αυτό».
Γιατί αυτοί δεν είναι οι ίδιοι Νάγκετς
Το ρόστερ του Ντένβερ, με το μεγαλύτερο βάρος στους βασικούς παίκτες, δεν σχεδιάστηκε για να αντισταθμίσει οποιαδήποτε πτώση του Γιόκιτς. Η ομάδα έχει 4-3 νίκες-ήττες στο ξεκίνημα, με 0-3 απέναντι σε ομάδες με θετικό ρεκόρ, και έχει δεχτεί αποδοκιμασίες από τους οπαδούς της στο Ball Arena. «Εκείνοι οι οπαδοί που μας αποδοκίμασαν… δεν είναι πια ευπρόσδεκτοι», δήλωσε ο Γιόκιτς μετά τη νίκη της ομάδας στην παράταση επί των Πέλικαν της Νέας Ορλεάνης στην πρεμιέρα στην έδρα της.
Οι ατομικές δυσκολίες του Γιόκιτς έχουν αναδείξει τις αδυναμίες γύρω του. Ο Γκόρντον δεν κινείται καλά μετά τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός για περισσότερο από τη μισή προηγούμενη σεζόν, ο Τζόνσον συνεχίζει να υποαποδίδει, ενώ ο νέος δεύτερος σχηματισμός, με επικεφαλής τον 37χρονο ΝτεΜαρ ΝτεΡόζαν, έχει δεχτεί συχνά περισσότερους πόντους από τους αντιπάλους του.
Καθώς ο Γιόκιτς απομακρύνεται από το καλάθι στην επίθεση, οι Νάγκετς κατετάσσοντο στην 26η θέση στους πόντους στη ρακέτα πριν από τη συντριπτική νίκη επί των Ράπτορς. Αυτό αποτελεί πιθανό σοβαρό πρόβλημα, καθώς η ομάδα είναι επίσης 28η στις τριπονταδικές προσπάθειες ανά αγώνα. Ο Άνταλμαν θέλει βελτίωση και στα δύο, δηλώνοντας ότι θα συνεχίσει να καταβάλλει «συντονισμένη προσπάθεια» για να αξιοποιήσει τον Γιόκιτς στο post, ενώ ζητά από τους υπόλοιπους παίκτες να «σουτάρουν περισσότερα τρίποντα».
Το παραδοσιακό μοντέλο επιτυχίας των Νάγκετς, ένα ισχυρό επιθετικό σύστημα που αντισταθμίζει μια μέτρια άμυνα, φαίνεται πλέον ασταθές. Παρά το δυνατό ξεκίνημα του Μάρεϊ, η επίθεση της ομάδας βρίσκεται στην 11η θέση πριν από την Πέμπτη. Οι Νάγκετς δεν έχουν βρεθεί εκτός των δέκα πρώτων από τότε που ο Γιόκιτς ήταν rookie.
«Είναι πολλή ευθύνη για [τον Γιόκιτς και τον Μάρεϊ]», δήλωσε ο Άνταλμαν τη Δευτέρα. «Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στους υπόλοιπους. Πρέπει κι εκείνοι να εμπιστευτούν τον εαυτό τους».
Ο πάγκος και το ρόστερ
Η δουλειά του Άνταλμαν απαιτεί να εμπιστεύεται τους παίκτες του ρόλου, όμως έχει να δουλέψει με έναν πάγκο με ελάχιστη δοκιμασμένη εμπειρία. Ο rookie φόργουορντ Τρεβόν Μπρέιζιλ αποτελεί ευχάριστη έκπληξη, όμως οι προσιτοί αναπληρωματικοί Μάρβιν Μπάγκλεϊ Γ’, Μπράις Χόπκινς, Άλφα Ντιάλο και Καμ Γουίτμορ έχουν μαζί μόνο λίγες συμμετοχές στα playoffs. Παράλληλα, οι καλοκαιρινές προσθήκες, ο ΝτεΡόζαν και ο Τάιους Τζόουνς, απέχουν αρκετά χρόνια από οποιαδήποτε πραγματική επίδραση στα playoffs.
Όλα αυτά τα νέα πρόσωπα υπενθυμίζουν πόσο λίγοι βασικοί παίκτες του πρωταθλητή του 2023 έχουν μείνει. Το Ντένβερ απέλυσε τον γενικό διευθυντή Κάλβιν Μπουθ και τον προπονητή Μάικλ Μαλόουν λιγότερο από δύο χρόνια μετά την κατάκτηση του τίτλου. Ο Γιόκιτς, ο Μάρεϊ, ο Γκόρντον, ο Μπράουν και ο σπάνια χρησιμοποιούμενος ψηλός Ζικ Νναζί είναι οι μόνοι παίκτες που έχουν μείνει από το ρόστερ της σεζόν 2022-23.
Το Ντένβερ προσπάθησε να αντικαταστήσει τον Μπράουν, τον Μάικλ Πόρτερ Τζούνιορ και τον Πέιτον Γουάτσον με φθηνότερες λύσεις, καθώς ο Γιόκιτς, ο Μάρεϊ και ο Γκόρντον έχουν σημαντικά συμβόλαια. Αυτές οι προσπάθειες όμως δεν απέδωσαν. Επιπλέον, το ιστορικό των draft της ομάδας περιλαμβάνει περισσότερες αστοχίες παρά επιτυχίες.
Αντί να ανανεώσει το δυναμικό γύρω από τον Γιόκιτς με νέα ταλέντα, το Ντένβερ προτιμά κάθε καλοκαίρι μια νέα ομάδα ελεύθερων παικτών με ρίσκο. Οι Ράσελ Γουέστμπρουκ, Τιμ Χάρντγουεϊ Τζούνιορ, Γιόνας Βαλάντσιούνας, ΝτεΆντρε Τζόρνταν και Ρέτζι Τζάκσον πέρασαν από το Ντένβερ τα τελευταία χρόνια χωρίς ουσιαστικό αντίκτυπο.
Με βάση όλα αυτά, δεν εκπλήσσει που ο πάγκος του Ντένβερ κατατάσσεται 28ος στο σκοράρισμα και 23ος στο net rating. Αυτό αποτελεί σοβαρό εμπόδιο για τον Γιόκιτς, ακόμη κι αν καταφέρει να ξαναβρεί την κορυφαία του φόρμα.
Γιατί το Ντένβερ έχει λίγες επιλογές βελτίωσης
Το πρόβλημα επιδεινώνεται επειδή το πλαφόν μισθών της ομάδας δεν πρόκειται να χαλαρώσει σύντομα.
Αν ο Γιόκιτς υπογράψει επέκταση το επόμενο καλοκαίρι, αξίας έως 360 εκατομμυρίων δολαρίων για πέντε χρόνια, θα μπει στις μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις μαζί με τον Μάρεϊ και τον Γκόρντον, που έχουν συμβόλαια μέχρι τη σεζόν 2028-29. Η πενταετής επέκταση του Μπράουν, αξίας 125 εκατομμυρίων δολαρίων, που μόλις ξεκίνησε αυτή τη σεζόν, είναι μια ακόμη σιωπηλή απειλή για τα οικονομικά της ομάδας.
Οι Νάγκετς θα δυσκολευτούν να πάρουν αξία σε ανταλλαγές που αφορούν τον Γκόρντον και τον Μπράουν λόγω των μισθών τους, ενώ δεν μπορούν να αντέξουν να αποχωριστούν τον Μάρεϊ, δεδομένων των ισχυρών εμφανίσεών του και του ιστορικού του. Κανένας από τους νεότερους παίκτες δεν έχει παίξει αρκετά καλά ώστε να αποφέρει σημαντική αξία σε ανταλλαγή.
Ακόμη σημαντικότερο είναι ότι, αν η επίδραση του Γιόκιτς συνεχίσει να υστερεί, οι Νάγκετς θα πρέπει να εξετάσουν τη διαπραγμάτευση αντί να του προσφέρουν απλώς τη μέγιστη επέκταση, με ρεκόρ μέσης ετήσιας αξίας 72 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η υπογραφή πενταετούς επέκτασης το επόμενο καλοκαίρι θα τον κρατούσε στην ομάδα μέχρι την 36η ηλικία του, και δεν υπάρχει πρόσφατο προηγούμενο σέντερ που να παίζει σε επίπεδο MVP τόσο αργά στην καριέρα του. Ο Τιμ Ντάνκαν οδήγησε την ισορροπημένη ομάδα των Σαν Αντόνιο Σπερς στον τίτλο του 2014 στην ηλικία των 37 ετών, όμως εκείνη τη σεζόν πληρωνόταν μόλις 10,4 εκατομμύρια δολάρια με ευνοϊκή έκπτωση, ένα κλάσμα του μέγιστου μισθού που του αναλογούσε.
Η αργή εκκίνηση του Γιόκιτς έχει αναδείξει ότι το Ντένβερ δεν έχει σχέδιο διαδοχής, σε περίπτωση που ο αρχηγός της ομάδας αντιμετωπίσει σημαντική πτώση λόγω ηλικίας ή σοβαρό τραυματισμό. Τα συγκεκριμένα ρόστερ χτίστηκαν για να στηρίξουν τον Γιόκιτς όσο καλύτερα γινόταν, με την παραδοχή ότι θα αναλάβει ξανά το βάρος του παιχνιδιού. Δεν υπάρχει ανερχόμενος σούπερστάρ που να περιμένει τη σκυτάλη, και το Ντένβερ έχει ήδη ανταλλάξει τα πρώτα του draft picks των ετών 2027, 2029 και 2032.
Για τον Γιόκιτς και τους Νάγκετς, κάτι θα πρέπει να αλλάξει. Δεν υπάρχει εύλογος δρόμος για να ανανεώσει το Ντένβερ το συμβόλαιο του Γιόκιτς με τεράστια επέκταση, να βελτιώσει το υποστηρικτικό δυναμικό και να αποφύγει τις ποινές του δεύτερου ορίου πολυτελείας του ΝΒΑ. Οι Μπακς του Μιλγουόκι βρέθηκαν πέρυσι το καλοκαίρι σε παρόμοιο δίλημμα με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και επέλεξαν να τον ανταλλάξουν με τον Χιτ του Μαϊάμι και να προχωρήσουν σε πλήρη ανοικοδόμηση.
Μέχρι στιγμής, ο Γιόκιτς δεν έχει ασκήσει πίεση για ανασύνθεση του ρόστερ και δεν έχει δείξει ότι θέλει να φύγει από το Ντένβερ.
Ενώ σούπερστάρ όπως οι Λεμπρόν Τζέιμς, Κέβιν Ντουραντ και ο Αντετοκούνμπο άλλαξαν ομάδες τα τελευταία χρόνια, με στόχο να βελτιώσουν τις πιθανότητές τους για τίτλο, ο Γιόκιτς θα μπορούσε πάντα να ακολουθήσει το μοντέλο του Ντιρκ Νοβίτσκι. Ο Νοβίτσκι οδήγησε τους Μάβερικς του Ντάλας στον τίτλο του 2011 και στη συνέχεια έμεινε στην ομάδα για οκτώ ακόμη σεζόν, παρότι δεν κέρδισε ποτέ άλλη σειρά playoffs.
Όπως και με το Ντάλας και τον Νοβίτσκι, το Ντένβερ έχει πολλούς καλούς λόγους να ανταμείψει την πίστη του Γιόκιτς καθώς μεγαλώνει. Όμως αυτή η σεζόν έχει δώσει μια πρώτη εικόνα του αβέβαιου μέλλοντος του οργανισμού: ο Γιόκιτς μπορεί να καλύπτει όλα όσα ταλαιπωρούν τους Νάγκετς μόνο όταν παίζει σε επίπεδο MVP.
Όταν δεν το κάνει, ολόκληρο το σχέδιο του Ντένβερ αρχίζει να καταρρέει.